Ծուռ աշխարհում շիտակ ապրենք

Աշխարհն ասես շուռ է եկել,

Կամ էլ մի՞շտ է այսպես եղել,

ՈՒղղակի ես նոր հասկացա,

Որ աշխարհում արդար մարդուն,

Մի ոտքի տեղ անգամ չկա։

Որքան կուզես ազնիվ ապրիր,

Հավատարիմ, բարի եղիր,

Կմեծարեն շողոքորթի՛ն,

Քանզի սուտը քաղցր է ճշտից,

Անխաբ խոսքը ցավ է տալիս,

Շողոմ խոսքը դուր է գալիս։

Թե՛ ուզում ես ապրել փառոք,

Ապա՝ քծնիր, շողոքորթիր,

Դու քո խղճին հակառակվիր,

Բամբասողի հետ բամբասիր,

Անարժանին, եթե հարկն է, գովաբանի՛ր։

Իսկ երբ անմեղ մեկին դատեն,

Պետք է լռես, կամ միանաս դատողներին...

Իսկ թե արդար, ազնիվ լինես,

Լավ իմացիր, ի՛մ բարեկամ,

Քեզ կանարգեն և կկոպտեն,

Գուցե ատեն և հալածեն։

Դե, իհարկե, ո՛չ բոլորը,

Սակայն, ցավոք, շա՜տ - շատերը…

Բայց ես փոխվել չեմ ցանկանում

ՈՒ քծնելով, շահս փնտրել

Ես չեմ ուզում,

Ինչ - որ մեկի սիրտը շահել,

Ինչ - որ մեկին հաճո լինել,

Ես երբևէ դա չեմ արել,

Միշտ ասում եմ, ինչ կարծում եմ,

Իմ խոսքերը միշտ անկեղծ են...

Թող, որ լինեմ մարտիկ ճշտի,

Հոգ չէ՝ վտանգն է առհրելի,

Աստված կտա ուժ պայքարել

Եվ բարությամբ չարին հաղթել։

Գայանե ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ